Όλοι μας σε κάποια ποδηλατική εξόρμηση έχουμε αισθανθεί πόνο στην μέση. Η οσφυαλγία εμφανίζεται στους ποδηλάτες σε ποσοστό άνω του 70%, τουλάχιστον για κάποιες μέρες το χρόνο. Πολλοί είναι οι παράγοντες οι οποίοι συντελούν σε αυτό, οι οποίοι θα αναλυθούν σε άλλο άρθρο. Τί μπορεί όμως να κάνει ένας ποδηλάτης -ασχέτως επιπέδου- προκειμένου να προλάβει την εμφάνιση της οσφυαλγίας ή να μειώσει τον αριθμό των επώδυνων αυτών ημερών, όσον αφορά την επιλογή και τη σωστή ρύθμιση του ποδηλάτου;

Πρώτα απ’ όλα πρέπει να γίνει κατανοητός ο μηχανισμός της εκφύλισης του μεσοσπονδυλίου δίσκου, ο οποίος είναι και ο σοβαρότερος λόγος εμφάνισης του πόνου στη μέση. Η σπονδυλική στήλη είναι ο κύριος στηρικτικός άξονας του σώματος, στο εσωτερικό της οποίας προστατεύεται ο νωτιαίος μυελός. Η σταθερότητα του οικοδομήματος αυτού εξασφαλίζεται από 33-34 σπονδύλους που συνδέονται μεταξύ τους με τους μεσοσπονδύλιους δίσκους, με αρκετούς συνδέσμους, καθώς και με τους μύες του κορμού.

Οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι, που βρίσκονται ανάμεσα στους σπονδύλους, απορροφούν τους κραδασμούς που εμφανίζονται στη διάρκεια της ποδηλασίας, όπως ακριβώς ένα ελατήριο. Με τη πάροδο του χρόνου και μετά από αρκετές επιβαρύνσεις λόγω των κραδασμών αυτών, ο δίσκος χάνει την ευκαμψία του και την ελαστικότητά του με αποτέλεσμα να παραμορφώνεται ακόμα και μετά από μια μικρή κίνηση του κορμού. Αυτό έχει ως επακόλουθο την πίεση της ρίζας του ισχιακού νεύρου η οποία εκφύεται από το νωτιαίο μυελό και συνεπώς την εμφάνιση πόνου στην περιοχή της μέσης ο οποίος μπορεί συχνά διαχέεται προς τα κάτω κατά μήκος του ποδιού μέχρι τα δάχτυλα.

Επομένως, γίνεται κατανοητή η ανάγκη για μείωση των κραδασμών που δέχεται η σπονδυλική στήλη κατά τη διάρκεια της ποδηλασίας και ειδικά στο mountain bike….

Στο ΜΤΒ υπάρχουν δύο κύριοι τύποι ποδηλάτων, αυτά που έχουν μόνο εμπρός ανάρτηση (Hardtail, HT) και αυτά που έχουν ανάρτηση εμπρός-πίσω (Full Suspension, FS). Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια τάση μεγάλου μέρους των ποδηλατών προς την αγορά FS. Η τάση αυτή είναι απολύτως δικαιολογημένη καθώς η άνεση είναι στις προτεραιότητες του ερασιτέχνη ποδηλάτη. Μεγάλο μέρος των κραδασμών κατά τη διάρκεια της ποδηλασίας αποσβένεται από τα άνω και τα κάτω άκρα. Παρ’ όλα αυτά ένα μεγάλο μέρος τους καταλήγει στη σπονδυλική στήλη. Έτσι έχουμε μεγάλη καταπόνηση του μεσοσπονδύλιου δίσκου και συνεπώς περισσότερες πιθανότητες εμφάνισης δισκοπάθειας. Άρα, λιγότεροι κραδασμοί ισοδυναμούν με μικρότερες καταπονήσεις της σπονδυλικής στήλης, λιγότερους τραυματισμούς των μεσοσπονδύλιων δίσκων και συνεπώς λιγότερο πόνο. Αν δούμε το θέμα από εργονομική και κινησιολογική σκοπιά αμέσως γίνεται σαφές ότι ένα ποδήλατο πλήρους ανάρτησης είναι σαφώς πιο “φιλικό” προς το μυοσκελετικό σύστημα απ’ ότι ένα Hardtail.

Στη ποδηλασία δρόμου οι κραδασμοί είναι φυσικά λιγότεροι συγκριτικά με την ποδηλασία βουνού. Και εκεί όμως δεν παύουν να υφίστανται. Οι διαφορές μεταξύ ενός ποδηλάτου δρόμου με αλουμινένιο σκελετό και σε ένα ανθρακονημάτινο πλαίσιο είναι κάτι παραπάνω από αισθητές, με το δεύτερο να υπερέχει σαφώς σε άνεση αφού οι κατασκευαστές τέτοιων πλαισίων μπορούν να ενσωματώσουν τέτοια χαρακτηριστικά στις ιδιότητες των προϊόντων τους.

Βέβαια, για την τελική επιλογή ποδηλάτου μεγάλο ρόλο παίζει και το κόστος το οποίο είναι αρκετά μεγαλύτερο (για ποδήλατα με carbon ή για τα FS) και συχνά απαγορευτικό για τους περισσότερους. Καλό είναι όμως να αναλογιστούμε το πραγματικό κέρδος που θα έχουμε μακροπρόθεσμα όσον αφορά στη πρόληψη της οσφυαλγίας και διαφόρων άλλων κακώσεων της σπονδυλικής στήλης που συμβαίνουν εξ αιτίας των κραδασμών.

http://icycling.gr/

Διάβασε Επίσης